Accoglienza

La lenga romanica es la veia mamma da las lengas occitanas-romanicas. Ella resulta en granda part da la deformaziun dal latin tras l'antiqu goth. Ella fôta parlada dal V al XI sècle e es estada usitada dals trobaires fin al XIII sècle. La carta che ve mostre quîs sota mostre l'espandiment geografic de la lenga romanica a son apogèu, cioè al VIII sècle. La lenga romanica nu sto betg cunfusa cun lu substrat romand, che comprèn totas las lengas latinas, entre quesas la romanica, lu francian, lu proto-romanés, las lengas ibèro-latinas per las piò importantas.

Per evoluziun, la lenga romanica dedit naiscita a las lengas dîtes occitano-romanicas, e entre quesas che son ancora parladas al XXI sècle, trobam lu catalan, lu occitan standard e sos dialectes, lu sou subdialecte lu bénasquian, lu naut-aragonés, l'arpitan ancò numnat franco-provençal, lu romanche-friulan e lu sou subdialecte lu vénéziano. La lenga romanica influençò ancò lu castiglian, lu portughes, lu piemontez e lu léon-asturian.

Dins l'esprit dels trobaires, vi invito a visitar e escultar mes creacions musicalas, paraulas e composicions, en romanica. Lors estils son un ramèl florit de divèrsas influéncias musicals, che van de l’EDM a las sonoritats de l'epòca medievala. Los instruments son variats, ancians e modèrnes, coma lu simulateur de las grandas orguens de l’auditorium de Atlanta City, l’orgasintetizador Hammond XB3, e las vozes dels cantaires e cantairas son obtingudas per sintèsi informatica, mas ponèn èstre aisidament interpretadas amb un poc d’entranament a la prononciacion de la lenga romanica.

Bèla escota, doblidetz pas d’encoratjar-me se vos agrada!

Isla Margall